Tobadill 2008
|
Ook dit jaar zijn we te gast bij Mary, Peter en Davy en hun voortreffelijke en vooral vriendelijke medewerkers. Dit jaar wederom een twee persoonskamer, vind dit gewoon fijn, een grotere ruimte. Het eten en drinken was ook nu weer Prima. |
|
Dag 1. Na aankomst en begroeting allereerst lekker ontbijten, een beetje bijkletsen en dan dat in mijn ogen vervelende werk, de hele inhoud van de bus naar boven sjouwen, buiten de bergschoenen. Kan mij iemand vertellen, waarom wij Nederlanders, altijd de halve, nee de hele kleerkast mee naar ons vakantieadres mee slepen. Het weer is deze dag geen Wouter maar naar Alpenfreaks maatstaven ook geen Willy weer. Even dobbelen, wij gaan naar de Flath-Alm op 1687 Mtr hoogte, Tobadill op 1133 Mtr. Je voelt hem al op de eerste dag, we hebben het rustig aan gedaan met de zekerheid dat de Alm open was, gelukkig voor mij, want dit was net een paar hoogtemeters te ver, wat is het, conditie of toch het ouder worden, ik ga het deze zomer uit proberen. De Flath- Alm is niets bijzonders, er staat wel een nieuw Kapelletje bij. De uitbaters van deze Alm zijn zeer vriendelijke mensen, zoals we een paar dagen later zouden ervaren. De weg naar beneden was prachtig, weg nr23, Schweissgut, kan gewoon de doppelt s niet vinden op het toetsenbord. Bij thuiskomst op het terras bij Mary een heerlijke blonde, Wiel en Mientje een wijntje. En dan s'avonds dat diner, iedere avond een pluim voor de kok Peter en z'n Crew en niet te vergeten de bediening, daarna lekker even, of wat langer lekker bijkletsen over dat wat de dag ons gaf, bij een lekker wijntje, vraag mij niet welke. Mijn idee was elke dag een aantal foto's te plaatsen naar gelang met tekst . |
|
Dit jaar maar twee van deze Orchidieen gezien |
|
Tobadill gezien vanaf de Krahberg 2208 Mtr. |
|
Kapelletje in Tobadill, het eerste jaar niet eens gezien |
|
De Trollius bloem in grote getale. |
|
Bosclimatis |
|
|
|
Als je dit ziet,dan denk je, zou Jezus deze stammen tot staan gebracht hebben, ter bescherming van zichzelf. |
|
Een prachtig veld van Voorjaars Gentianen |
|
De Boterbloem in volle pracht |
|
Wiel druk doende met filmen, en dit is een verademing in plaats van foto's |
|
De Flath-Alm op 1687 Mtr hoogte. |
|
Nieuwe kapel bij de Flath-Alm. |
![]() |
| De binnenzijde van de kapel. |
|
Vanaf de alm zicht op Grins. |
| Dag 2. Als ik s'morgens de gordijnen op zij schuif, nee hé. Drup drup Willi's weer, nou ja, eerst ontbijten en dan zien we wel.De gondels in het Paznauntal waren in bedrijf. See dicht, Kappl dicht, dan gaan we dus naar Ischgl,dicht, na een paar verwensingen door naar Galtür, wat dacht je,non de je weet wel ook dicht, wat bleek, de Gondels gingen vanaf Zaterdag 21 Juni in bedrijf. We besloten een wandeling te maken, te beginnen bij Tschaffein, via Lochmühl door het bos naar het wildpark en dan via de Trisanne naar Mathon.Die paar mensen die ons tegemoet kwamen beaamden, vanaf 12.00 uur was het Wildpark restaurant geopend. Mathon, een klein rustig dorpje, waar alles gesloten was, zelfs de kerk, geen probleem, foto's van de kerk en het kerkhof en dat was het wel, tenslotte wachtte ons het restaurant bij het wildpark dus geen nood.De weg langs de Trisanne is o'verigens een wonderschone wandelweg, waar ik vanaf het wildpark wel continu tot aan de Lochmühl met een scheef oog naar de rotsen keek, vanwege steinslag, het pad was net opgeknapt nadat het flinke schade had opgelopen door steinslag.Terug bij het Wildpark, het was er verdacht rustig, en jawel de eigenaar lag nog op een oor, en volgens een vaste bezoekster verwachtte hij vandaag vanwege het weer geen noemenswaardige klandizie, dus pet met een rietje. De dieren waren wel goed verzorgd, dus een mini pluimpje bleef er nog over.Wij zijn op een laag pitje terug gegaan na eerst een stop in Kappl,en ons daar innerlijk gesterkt te hebben. Deze dag besloten zoals gebruikelijk,een gezellig babbeltje bij Mary met een halve en een wijntje. |
|
Deze jonge vrouw stierf hier na fatale val. |
|
Kapel aan de bosweg van Tschaffein naar het wildpark bij Mathon. |
|
Wanneer de kapel gesloten is kan men hier een meegebrachte kaars plaatsen. |
|
Binnen veel prenten geplaatst door gelovigen die een verzoek aan god hebben. |
|
Een van de vele pastoors die hier de mensen tot dienst zijn geweest |
|
De Trisanne, een wilde maar prachtige bergrivier. |
|
Deze prachtige schilderijen vind je van Mathon tot aan de Lochmühl. |
|
Peter, z'n lievelingsberg de Ballunspitze 2671 Mtr. |
|
Wiel neemt even rust terwijl Mientje filmt, maken beide geen foto's. |
|
De kerk van Mathon, voor dit dorpje een Juweeltje, helaas gesloten voor gasten. |
|
Ook dit kerkhof klein maar fijn, rijkelijk versierde graven |
|
De trap in Mathon, de Fallbach en Matnalbach komen hier naar beneden, een nu rustig klaterend waterke.
|
|
Dag 3. Ja, hoor tot half 10 je weet wel wat voor een weer, maar daarna waren de goden ons gunstig tot half 5. Na een heerlijk rustig, ontbijt, wat na kletsen en nadenken, vertrekken we vandaag vanaf Tobadill, Schloss Wiesberg, dan oversteken naar het Pompstation van de Trisanne en Rosanne die hier samen komen, dit is niet gemakkelijk en mag eigenlijk ook niet, ik heb dit nog wel aan gekaart bij Mary, zij is lid van het dagelijks bestuur van de VVV. Hier zou nog ik nog weleens willen staan in vroege voorjaar als het smelwater zich hier van beide riviertjes samen smelt, de Sanne die zich vermengd met de Inn bij Landeck. In dit kraftwerk word ook Electriciteit opgewekt. Na een rustige wandeling langs de Sanne, steken we over de weg van Landeck richting de Silvretta stausee, en komen over een nieuwe brug, die is op gedragen aan Eric Lederle, een inwoner van Pians. Op een foto kun je het gehele verhaal lezen. Langs dit rustig pad en weg komen we in Pians terecht, maarrrrr eerst hadden we nog een bijzondere ontmoeting, wat zien wij, een stel volkomen onnatuurlijke wezens, nou ja achteraf gezien waren ze grotendeels van hun vacht ontdaan. Terwijl ik foto's op afstand nam en Wiel filmde riep de eigenaar, kom gerust naar beneden om te filmen en foto's te maken, er was zojuist een jonge Lama geboren, prachtig. Veearts erbij, alles was goed, erg vriendelijke mensen die ook de buren gebaarde , kom erbij het is feest. Een borrel en hapje erbij, kom daarvoor is in Nederland, het mooiste was we werden door een hoog fluitgeluid op deze gebeurtenis gebracht, wat bleek in deze kudde van pakweg 20 Lama's, liep een jong spierwit mannetje die deze gave bezat, volgens de eigernaar kunnen alle Lama's dit, maar niet op deze doordringende wijze, clou er liep een Duitse Herder in de wei ernaast.Na deze aangename pauze via de Edmund Grafweg naar de Perfuchsberg en dan via de oude weg naar Landeck. Als iemand deze Edmund Grafweg wil nemen, geef ik hem het advies, de weg is net als Edmund de Graaf zeer oud en versleten. Als je hem achter je laat, is het laatste stuk richting Landeck best aardig, je kan ook de weg naar Tobadill, nog op andere fraaie route's terug af leggen. In Landeck, ons vast stekkie, even lekker bij komen, dan de bus terug naar Tobadill, en zo werd het van een Willy, toch nog een kruising met Wouter, WillyWout dag. |
|
Ondanks het mindere weer toch nog volop bloemenpracht. |
|
Ergens ver weg is iemand boos, helaas ben ik de bloemenboekjes kwijt. |
|
Ik, ben niet alle namen kwijt, wat dacht je van deze Akelei. |
|
Een vertrouwd beeld, rechts de weg naar Bludenz, Rosanne,Schloss Wiesberg. |
|
De Brug over de rivieren de Rosanne en de Trisanne bij het Kraftwerk. |
|
De spoorbrug over de Trisanne. |
|
De uitlaatpoort van de Turbine van water hogerop. |
|
Begin van de wandeling richting Pians, bewegwijzering moet beter, is beloofd. |
|
De brug als aandenken voor Erich Lederle. |
|
Een prachtige oversteek deze nieuwe brug. |
|
Ook, hier worden de oude technieken nog toe gepast. |
|
.Dit is de vader van de boreling. |
|
Moeder en, maar dat weet ik helaas niet, toch een plaatje. |
|
De trotse bezitter van deze kleine Lama behoed hem voor te grote afkoeling. |
|
Een beeld in Pians, geen idee waar het over gaat, misschien volgend jaar. |
|
Kapel in de buurtschap Birchegg, bijna bij de weg Landeck- Tobadill. |
|
Een wonderschoon veld van Klaprozen, die zie je hier niet zo vaak, toch. |
|
Via de oude weg naar Landeck, met in het midden de Kronburg. |
|
Dag 4. Wouter had geen enkele kans, dit was echt echt een je weet wel dag. Wiel mijn zwager, vervloekt het kaartspel, slecht weer en het verliezen van een spelletje, dus een moment van minder regen , kom we gaan, slechter kan het niet deze dag toch niet worden, dacht hij.Wij vol goede moed richting Scheissgut, de Giggler- Alm was een Utopie. Gewoon via weg 21 naar de Flathalm, en die was lang en NATTTTTTT, echt ik dacht op een gegeven moment, een mens kan toch op deze hoogte niet verdrinken, oftewel verzuipen.Willy, je gelooft het niet, ik geloof het, niet iedere Alpenfreak maakt dit mee, ik ben deze dag ondanks mijn Alpen Beschermde kleding TOTAAL VERSOPEN. Als een mens denkt aan z'n einde van z'n krachten te zijn , dan komt de Flath Alm in zicht, en wat denk jij, wij worden herkend van 3 dagen eerder, in een mum van tijd staan er in de ruimte 3 Heathers te branden, Flath-Alm bedankt, ik blijf aan jullie denken, wie er in komende jaren eens langs loopt , maak een tussen stop, ik gun deze mensen het.Ik laat dacht ik 4 foto's zien van een hele dag, dan praten we toch echt over een je weet wel DDDDDAAAAAGGGG.
|
|
Een foto vanwege de Kleine maar prachtige tuin.
|
|
Zelfs het Wolle Gras denkt, die pluim zet ik vandaag niet meer overeind. |
|
De derde foto op deze dag, zelf vind dit best een aardige foto. |
|
Het dal richting See. Wat vinden de experts van deze foto, een eerlijk antwoord. |